09 desember 2012

Når menn vel kunst...

...så blir han ofte av eit, bokstaveleg tala, grøvre kaliber enn når damene får råde:
Eg har vore på Setermoen i helga, som de skjønner.

Først frå utearealet i panserleiren: 
Pynta til Tanksgiving heile året. 
 Deretter frå messa i panserleiren. Ein skjønar det kan gå hardt for seg der ein laurdagskveld:  
Her får eg stadfesta alle fordommane mine mot fyllekulturen i Forsvaret.  
Eigentleg må eg seie at det mest slåande med pansermessa var kor lik stilen var Billa på Blindern Studenterhjem, der eg trådte studentstilettane mine i heile seks år.

Men det var også visdomsord å komme over, desse kunne ein del av elevane mine (og til og med somme av kollegaene mine) nytte seg av i kvardagen: 
Eit motto for kvardagen
I artillerileiren hadde dei freista tilveret som arkitektar, og det må eg seie eg syntest dei var ganske flinke til. Høgtideleg, men med eit lokalt preg. 
Innkøyringa til artillerileiren. 
 Inne i artillerimessebygningen var det forøvrig ein annan ting som verkeleg minte meg om Blindern Studenterhjem - skjolda som synte kven som hadde fått medlemskap i Den Brennende Bombes Orden. Veldig likt Bukkeordenen hjå oss, altså. Studentar, soldatar, unge folk heimefrå er visst dei same overalt. Det er både urovekkjande og trygt. Trur eg. 

Legg inn en kommentar