Mafialand

Etter en lang, men egentlig ganske grei reise,  Oslo - Hamburg - Zürich - Roma, fikk vi alle fordommer bekrefta da vi  sleit med å få drosje fra aereoportoen og bare ut til Fiumicino. Fikk riktignok prisen ned til 35 euro, men likevel. Kosta 20 tilbake for å si det sånn.. Drosjehjelperen (det er visst så vanskelig å kjøre drosje i Roma at man må ha en egen kar på smarttelefon baki), påsto det var fordi det var så mye mafia i Fiumicino at ingen ville kjøre  dit, men jeg tror jeg veit hvem som var mafia der altså.

Kan anbefale Casa del Sole om man trenger et sted å bo ved Leo-flyplassen i Roma, forresten: reint, billig og hyggelig betjening. En av dem snakker til og med engelsk!

Her er Jokke på flyet:

Tigern og andre tigrer

Disse traff Tigern på flyplassen i LA. Det var stas.

Ny vri

Det er visst mer behagelig på denne måten...

Ingen kommende kalenderhendelser

Sikkert fordi jeg har glemt å føre dem opp, men det er deilig likevel.

Steinarbeider til flere tusen kroner

Etter at takstmannen i høst kommenterte at Pappas hobbymuring har gitt Blomstervegen steinarbeider til flere hundre tusen, var det naturlig å be Pappa om hjelp til å fikse inngangen. Den gamle inngangen begynte å få flere ulemper enn fordeler: vanndammer så en måtte gå på gresset for å ikke bli blaut oppetter leggene, torv som dekket nesten en tredel av hver helle, og dessuten var den ganske så skakk. Men så! 

 

Tre timer seinere så det slik ut. Vi skuffa vekk masse gras, jeg fikk nok en gang bekrefta at dette grasrot-uttrykket er helt meningsløst for de av oss som faktisk har sett ei grasrot, og nå er den altså rett fra trappa og ut. Nå var ikke det så plagsomt fra før, det var jo ikke mulig å se hvor hellene begynte og grasplenen slutta, men nå kan man altså det. Dessuten har vi fått helling fra trappa og ut i veien, og det lover godt for en ny klissblaut sommer.  

Laurdagskafé på Huseby

Jau, så er det slik at eg har blitt styremedlem i Skedsmo mållag (sjølv om eg framleis er medlem av Balsfjord mållag), og ein av dei aktivitetane dei (vi) driv med er å orge laurdagskaffe på Huseby gård på Skedsmokorset, det er det som er Skedsmo bygdetun, om de lurte. Eg stilte opp, veit de, og traff gamle kjente: Britt frå Samlaget. Det var stas, og vi mimra så høgt og frydefullt om Samlaget at dei var nøydde til å stenge av døra ut til kjøkenet der vi sto og kakla...

Vi steikte vaflar og kokte kaffi, og så gjekk vi ein liten rundtur for å glane inne på bygget etterpå. Og då tok eg sjølvsagt ein del bilete. Eg trur dette må ha vore ein del av det gamle kjøkenet, for det var rett ved sidan av ein diger peis:

Om ein må på do på Skedsmo bygdetun må ein opp i andreetasjen, og det er ikkje så triveleg, for dei treffer ein desse:

 Ok, ho dama er ikkje så ille, men sjå på den halvdaudingen i senga og det blikket til kællen i dress'a! Grøss. Eg er glad Britt åtvara meg før eg gjekk opp, desse er skikkeleg creepy.

 

I eitt av stovene fann eg denne herleg sofaen, og angra enda litt meir på at eg ikkje tok inn den mandaringule sofaen som sto her ute under dugnaden i fjor. Ein skulle hatt ein slik sofa, altså. 

 For ikkje å snakke om at ein skull hatt eit slikt skap til serviset sitt:

Eg trur ikkje elevane mine kjem til å komme meg ei fløyelspute med sølvkross på når eg dauar heller, men det får eg lukkelegvis aldri vite noko om. Men flott, det er det!

 I røykerommet fann vi denne salongen:

 Og på eit skap sto det ein liten dekorasjon som vi vel må seie sto heilt i stil med salongen:

 Bileta under her syner dei borda som liksom var kaféborda under kaffiserveringa. Vi hadde gjort det ganske fint, synest de ikkje? 

Eitt år!

For eitt år sidan flytta Esterka inn hjå oss, og vi fikk ei til å tenkje på. Ho har sjarmert både oss og dei fleste som har truffe ho, med undantak av den eine naboen... :-) 

 

Livet hennar tok ei vending til det verre då Lukas flytta inn også, men i dag har dei det greitt saman. Dei skulle dessutan båe vore avliva, så eit litt kranglete samliv er nok uansett å foretrekkje.