Takk for all moroa vi har hatt!

Alt har ein ende, og no har altså Morphe fått seg ein ny heim. Eg elskar jo den vesle raude og gilde karbonkrabaten, men det er jo ikkje til å stikke under ein stol at eg ikkje eigentleg satt så godt på han. Då eg kom over ein liten Diamant på Finn slo eg til. Og så var det på tide å fortelje Morphe at eg skulle gi han frå meg. Det var ganske ille.

Så, då eg skulle gjere han klar for å ta bilde og slikt, så oppdaga eg brått ein sprekk i ramma! Karbon kan jo finne på slikt, men dette var eit sjokk for meg, altså. Dermed blei eg redd for at han skulle ende sine dagar som avplukka delesykkel, ramma sendt på dynga, ribba for all verdigheit. Eg var redd ingen ville sjå verdien i ein liten raud 2005-modell som berre hadde Centaur-delar.

Men så, brått dukka det opp ein ringeriking som hadde fiksa rammebrot før, og som synest ramma var så fin at han burde få leve vidare på vegen. Og i går sende eg frå meg Morphe, gav han ein del klemmar og takka for all moroa vi har hatt, og sende han til Hønefoss der han skal på pleie og reparasjon. Han har hatt det fint i garasjen i natt, det fortalde kjøparen i dag. Eg er så glad for at han fekk ein ny heim, hos nokon som kjem til å spyle vegdrit av han, alltid halde slitedelane reine og smurde, og som ikkje kjem til å la han stå ute.

Denne vesle sykkelen var den første landevegssykkelen min, han har synt meg gleda over karbon, over farta i svingar og nedoverbakkar, og vi har slitt oss opp bakkar. Utan Morphe ville eg ikkje vore syklist, eg ville ikkje rykka til av å sjå leggar med hår på, og eg ville ikkje ha gleda meg til bar asfalt i mars, slik eg gjer no.

Det er heilt utruleg kor glad ein kan bli i 8 kg plast og metall.

No græt eg faktisk litt.

Men det er så fint at han skal få køyre vidare på Ringerike - han er kjent der frå før, og han fortener mange år til med vegmoro. Takk for all moroa vi har hatt, Morphe, og lukke til vidare! Kanskje ser eg deg på vegen ein dag?

Sommerferien 2015

Skal si jeg er dårlig til å opppdatere denne bloggen, altså, men jeg har ikke helt lyst til å legge den ned heller. Det er nesten et år siden jeg sist skreiv noe, så det er på tide. En del har skjedd siden sist også. Ikke bare har naboen vært skral igjen, så jeg har vært på tur igjen med Whinny (se forrige blogginnlegg fra i fjor!), men det har jo gått et helt år siden jeg kom tilbake til Samlaget. I juni var det et år siden tjuvstarten min, og nå i august var det et helt år siden jeg begynte for fullt. Omtrent samtidig med at jeg hadde et årsjubileum kom de to første bøkene jeg har hatt ansvar for hele tida også, det var stas:

Dessuten lå det en heil bærepose med klær til meg fra kollega Ragnfrid, tydeligvis hadde rydda ganske hardhendt i klesskapet sitt! Passa gjorde de óg, det er vel egentlig det mest imponerende. 

Sommerferien i år blei ganske kort, bare to uker. Men til gjengjeld blir det tre uker på sydhavsøy i oktober...

Skreddersydd kåk

Lisbeth og jeg deler kåk i Berlin over helga, og den er virkelig tilpassa oss: utsikt til en skobutikk, 

mezzaninetasje, og 

- trommelommelommelomm -

 champagnekjøler!

Mummimamma og blomene

Eg har hatt ein Mummi-kopp med Lille My på heilt sidan studenttida mi, då eg fekk han som takk for å gje blod. Mange år seinare las eg dette vesle stykket om det årets sommarkopp med Mummimamma på: Tvitydig mummikunst.

Og eg blei så glad, at nokon kunne setje seg ned og skrive ein artikkel der dei analyserer (om så litt tongue-in-cheek) ein mummikopp! Det er så herleg nerdete at eg heilt sidan då har leita etter denne sommarkoppen. Og no fann eg endeleg artikkelen att, så no har eg lenka til han her på bloggen så eg skal finne han att når eg treng han.

Herleg.

(Ivar Aasen har 200 årsjubileum i dag - heia nynorsken!)

Ingen kommende kalenderhendelser

Sikkert fordi jeg har glemt å føre dem opp, men det er deilig likevel.

Prøvekjøring

Egentlig trur jeg dette innlegget kunne få merkelappen "Jokke blir som svigerfaren sin", men jeg tror "Skrytebilder" og "Gleder" skal holde.

Jeg kjøpte som dere husker, bil i påskeferien. Eller altså, Jokke kjøpte bil, jeg sa bare hvor mye han skulle betale til hvor. Fin måte å handle på, forresten. Ettersom Jokke jo befinner seg i Indre Gokk om dagen, så hadde han jo ikke sett Gliset før jeg tok det med hjem. De kloke av dere forstår at det naturlig nok knyttet seg litt spenning til om Jokke ville like nyanskaffelsen eller ikke.

Det gjorde han. Han har ikke uttalt det helt sånn, men han digger Gliset. Og da vi var i skauen her om dagen, var det på tide å teste hva lavseriegirkasse og firehjulsdrift er godt for.

Først finner man en passe nedsnødd traktorvei. Den durer man opp og stopper. Kan ikke begynne med fart, vet du, det er juks. Deretter er det egentlig bare å dose avgårde. Det gikk så langt:

Altså ikke så langt i det hele tatt. Faktisk kom vi litt lenger, ser jeg nå, vi rakk nemlig å grave forhjula ned i knedyp snø (og det er omtrent opp til dørkarmen, så bilen lå godt på magen). Og da sto vi fast. Men så, så er det bare å sette Gliset i revers, vet dere, og da bare dro bakhjula oss ut att. Håhåhå!

Det var Jokke som prøvde, jeg må tilstå at jeg turte ikke. Men jeg skal nok få testa firtrekken til vinter'n.

Leave I

Så fekk eg endeleg kjærasten heim!

Tjukkas!

...og der! trudde de at dette var eit innlegg i fedmedebatten, eller kva? Men nei, dette er eit innlegg om rein glede, nemleg terrengsykling, og denne gongen med Tjukkas.

Eg fekk låne denne artige affæren av Lena, og ut på tur det bar:

No skal ein vel tilstå at Lena og Tore klarte seg fint på piggdekka dei fleste stadene, men artig var det lell. Sykkelen er jo svær som eit hus, 17", og det er og blir litt svært. Men dæven så artig det var å køyre rundt på fine løyper i Romeriksåsen! På snø! Eg har aldri sykla på snø før, eg! Ekstra stas var det at eg klarte å komme meg opp eit par kneikar som dei andre sa var vanskelege.

Når det så blei pause med applesine og banan, var det berre å glise, altså:

Påske!

Eg er fødd på påskeaften, så derfor er det alltid litt høgtid i Blomstervegen i påska, sjølv om eg berre har bursdag i påska annakvart år eller deromkring. Ein av tradisjonane er at eg må ut i hagen og leite etter påskeegg.

Påskeharen har utruleg oversikt, altså. I år skulle eg reise vekk på sjølve påskeaften, og dermed måtte eg dra tidleg. Påskeharen hadde kontroll, og hadde vore der før middagstider, veit de. Han har også kontroll på at Jokke ikkje er heime, dei føregåande åra har haren vore der med eit egg til kvar av oss.

Påskeharen leverer altså, ingen grunn til å ikkje tru på han.

Meir lurvelekkert

Eg har jo tidlegare skrive at Jokke og eg tok over katten Lukas frå ein av naboane som gjekk bort her for nokre veker sidan. I same slengen fekk vi arve eit skrivebord! Eg har hatt lyst på eit meir skrivebordsaktig skrivebord lenge, og dette er midt i blinken. Matchar vindaugespigelen vår gjer det óg!

Eg synest til og med at den überblomstrete tapeten er meir passande no!

Triumf

Jokke og eg klarte heile 18 rette i Dag & Tid-kvissen i dag!

No kan jula berre komme, vi er klare for ALT!

Rammstein!

På fredag fikk jeg plutselig Facebook-melding om Rammstein-konsert i Valhall i går kveld. Jeg var ikke veldig sein til å svare ja, selv om det ville bety at jeg måtte være oppe lenge!

Og for en opplevelse. Jeg må som vanlig klage litt: når de fyrer av så mye fyrverkeri, så kunne de vel ha kosta på seg en storskjerm eller to sånn at vi småfolk fikk sett litt? Eller? Men det var herlig likevel, og jeg kommer nok tilbake. Med høyere hæler, eventuelt sitteplass. Lydverkets hjemmesider har bildeshow!

Ein kul fyr

I Keahou Bay utanfor Kona traff Jokke og eg på denne karen på vår snorkling. Brått var han berre der, eit par meter under meg. Vi sumde så tett opptil han som vi syntest vi kunne for å ikkje skremme han, men han var visst ikkje så lett å skremme. Han berre sumde roleg rundt, og såg på oss slik vi såg på han. Og vi er visse på at han ikkje var særleg imponert over vassnavigeringa vår. 

Venninnehelg

Ingrid har vore her i helga, og det var kjempetriveleg, nett slik eg visste det ville bli. Diverre måtte eg arbeide litt både fredag og måndag, men vi fekk oss to heile dagar og tre fine kveldar med Poirot og Emma på tven.

(Eg elskar Get-boksen min, men det kan eg skrive om eit eiga innlegg ein annan gong.)

Laurdag dro vi til Lillestrøm, og til Losby gods, må jo syne fram det som er verdt å sjå på her på Romerike. Dessutan var det jo knallvêr, for omtrent første gong i sumar. Snakk om flaks! Først var vi ein tur innom Lillestrøm kyrkje for å sjå på Henrik Sørensen-altertavla av ein veldig blond Jesus. Ein kan ikkje sjå det så godt på dette biletet, men han kjem verkeleg ut av veggen, det er veldig imponerande. Sjølv om han altså er blond, og det er jo litt teit eigentleg.

Deretter dro vi til Losby der vi faktisk fikk sjå oss rundt sjølv om dei stelte i stand til bryllaup der. Skal seie brudeparet var heldige med vêret, altså! Her er Ingrid med den stilige solhatten utanfor hovudinngangen til Losby:

Søndag gjekk vi tur langs Sagelva før vi spaserte til foreldra mine på middag. God middag og godt selskap!

Så no håper eg berre vi får det til att ein annan gong også!

Mad Men avatar!

Ja, eg veit, veldig fjollete, men eg er så glad i avatarlaging! Og på MadMenYourself kan ein lage sin eigen Mad Men-avatar!

Kult?!

Også så nyttig, som Jokke sier!

Mørketida er over!

Ok, ok, eg veit at det ikkje er skikkeleg mørketid i Oslo, men det kjennest slik ut likevel når ein aldri er ute i dagslyset. Men i går var det plutseleg merkbart at det ikkje var mørkt då eg kom heim frå jobb, og i dag var det jammen ikkje mørkt då eg kom ut frå Tøyen t-banestasjon heller!

Dette er ein merkedag, altså!

Utfordring

I går la mi medtriatletinne Adeleid ut følgende melding i statusfeltet på Facebook: 

"Quiz-laget tapte den store ekstrapotten i går fordi vi ikke klarte å svare på hvilke tre land i verden det er som begynner på samme bokstav og som alle møtes/grenser til hverandre på et punkt. Er det NOEN i det hele tatt der ute som vet det uten å sjekke et kart?"

Utrolig bra spørsmål! Klarer dere den? 

Travel haust

Det har ikkje vore så mykje blogging denne hausten, utan at det speglar korleis hausten eigentleg har vore, for det har skjedd ganske mykje.

Eg har jo vore på ny skule ihaust, på Rælingen vidaregåande. Rælingen er veldig annsleis frå Frogn, og det har eg merka særleg godt ved at eg ikkje har teamarbeida meg til daude, men så har eg heller ikkje hatt så mange å spele ball med. Og etter eit par månader på Rælingen har eg skjønt kva venene mine kvitrer om - det finst verkeleg ein del ekstremt IKT-konservative lærarar der ute...

Samstundes med at det alltid er mykje å gjere i ny jobb har eg drive med dette møbeloppussingsprosjektet, og det har hengt over meg til tider. Til sist gjekk Pappa og eg laus på dei med ein medley av kraftverktøy, og no har vi fire flotte stolar og eit bord som berre skal voksast og monterast. Det første som møter meg når eg kjem inn døra, er eit demontert bord. Første strøket med voks er på plass, eg ser slutten på prosjektet! Fint blir det også, sjølv om bordet skal få vere eit monument over finérens iboande jævelskap.

Den største endringa no framover er likevel at eg har fått meg ny jobb: eg har fått jobb i Samlaget! Eg har fått eit års engasjement som forlagsredaktør i RLE. Eg er alt i gang, er i Jens Bjelkes gate kvar tysdag, og etter jul er eg i gang for fullt. Det er kjempespanande, og eg er utruleg motivert til å gjere ein kjempeinnsats, og kan mest ikkje vente med å komme ordentleg i gang. Eg skal drive ein del med nettstadane, og det skal bli så bra! Eg har hatt lyst til å drive meir med nett sidan eg var med på Portal si lærarrettleiing på nett, så det her er midt i blinken for meg altså. Kom januar!

Hurra!

Og så, etter hjelp frå Mamma og Einar, ein kompis av Pappa, var stolsetene trekt, og eg har fire flotte spisestuestolar! Rett nok treng to av dei ein siste finpuss, og alle fire skal få voks på seg, men no er dei stolar, dei er trekvite og ein kan sitje på dei!Hurra!

Bileta kjem seinare, no skal eg leggje meg og draume om middagsselskap.

International Tiger Day

Her i rekkehuset er det dags for feiring av den internasjonale tigerdagen, og den er i dag. Med en tøytiger i huset sier det seg selv at sånt må feires, særlig når nevnte tiger er fryktelig lei seg om dagen - vi fant aldri Bina. 

Men altså, internasjonal tigerdag. Morsomt øl og sushi er kjøpt inn, den lille tigeren liker nemlig øl veldig godt og ikke minst er han veldig glad i rå mat, og da er sushi tingen. Tussi har fått spinat og sukkererter, og så er det bare å håpe at ikke synet av rå laks, som Bina ville elsket, skal gjøre oss altfor triste. 

Ha en strålende tigerdag, dere!